Kiedy byłem małym chłopcem, widok karpi pływających w wannie naszej niewielkiej, blokowej łazienki co roku stanowił nie lada atrakcję. Duże ryby żwawo machały płetwami, a ja z bratem mieliśmy uciechę, nawet pomimo tego, że bardzo bałem się do nich zbliżyć.

Czas leci, nadal lubię zjeść dobrą rybę, ale wizja urządzania w wannie tymczasowego stawu hodowlanego, a w kuchni rzeźni jakoś mnie nie bawi. Co ciekawe, często słyszę z różnych stron kilka rodzajów komentarzy:

Nie zabijasz karpia? Przecież to tradycja!

Piękna tradycja rodem z PRLu, kiedy to karp dumnie wkroczył na polskie stoły, zastępując miejsce tradycyjnych – do tej pory – ryb. Karp był w tamtych czasach jedyną powszechnie dostępną, świeżą rybą. A jak można było się przekonać o jej świeżości? A trzymając żywego karpia w wannie do samej wigilii.

Czasy jednak się zmieniają, więc nawet jeżeli nazywasz to tradycją, to czas już zastanowić się czy wszystkie tradycje są godne kultywowania. A jeszcze lepiej pomyśleć o przywróceniu jakichś naprawdę fajnych zwyczajów.

Karp żywy, to na pewno świeży

Najgłupszy z możliwych w 2014 roku argumentów. Ja bym się raczej martwił o to czym ryba była karmiona, a nie jej świeżością. Żyjemy w XXI wieku, w Unii Europejskiej, z miliardem norm do spełnienia… jakieś pytania?

Bo nie masz jaj

– Nie zabijasz karpia, bo nie masz jaj. Jakbyś się nie bał, to byś jak wszyscy kupił żywą rybę.

Sorry, ale znam lepsze sposoby na udowodnienie męstwa niż walnięcie pałką czy młotkiem bezbronnej żywej istoty. Ryby tak jak inne zwierzęta odczuwają ból, strach i stres. Czym się zatem różni żywy karp zapakowany w folię od np. milusiego kota?

Gdybym musiał

Gdybym musiał zabiłbym karpia, konia, a nawet ostatniego tygrysa żyjącego na tej planecie. Jeżeli od tego zależałoby zdrowie czy życie moich najbliższych, zrobiłbym to nawet gołymi rękoma. Nie mam wątpliwości.

Ale nie muszę. Mogę pójść do sklepu, a nawet zamówić przez internet w zasadzie dowolną rybę. Uśmierconą przez przeszkolonego fachowca, wypatroszoną i gotową do przyrządzenia. Szybko, czysto, świeżo i bez stresu dla mnie, i zwierzęcia.

Jak smakuje zestresowana ryba

Na zakończenie posłużę się bardzo ciekawym cytatem, który znalazłem w sieci:

Badania naukowe dowodzą ścisłego związku związek pomiędzy smakiem karpia a stresem, który przeżywa, np. podczas nieodpowiedniego transportu. Dlaczego tak się dzieje? W krwi karpia transportowanego w złych warunkach wzrasta poziom hormonów stresu i jego mięśnie zakwaszają się kwasem mlekowym. Jak zapewniają kucharze ryby śnięte, stłoczone i przyduszone smakują gorzej.

Smacznego karpia!
Tomek